Κι αν τα ηλιοβασιλέματα
μοιάζουν θλιμμένα, η ζωή
ξεκινά που δύει το φως.

[...]

[από τα παλιά σύνορα Συρίας - Ισραήλ]

«Η ζωοτικότητα και η ομορφιά
είναι δώρα της Φύσης για τους
ανθρώπους που ζουν σύμφωνα
με τους νόμους της....»

Λεονάρντο Ντα Βίντσι

[από τα μονοπάτια των υψωμάτων Golani στο Β. Ισραήλ]

«Στα βουνά της καρδιάς εκτεθειμένος. Κοίτα πόσο

μικρό ‘ναι, εκεί: το τελευταίο χωριό των λέξεων,

και πιο ψηλά, μα πόσο, επίσης, μικρό, ένα στερνό ακόμη

υποστατικό αισθήματος. Το διακρίνεις;

Στα βουνά της καρδιάς εκτεθειμένο. Πετρένιο

έδαφος, κάτω απ’ τα χέρια. Κάτι τι, βέβαια, ανθίζει

εδώ, μέσα από βουβό βάραθρο φυτρώνει,

τραγουδώντας, ανήξερο γρασίδι. Αλλά όποιος ξέρει;

Αχ, αυτός άρχισε να γνωρίζει και σωπαίνει

τώρα, στα βουνά της καρδιάς εκτεθειμένος.

Εκεί τριγυρίζει, βέβαια, με σώα συνείδηση, κάτι,

κάποιο, με σίγουρο πόδι, ζώο βουνίσιο,

αλλάζει θέση, κοντοστέκεται. Και το μεγάλο

προφυλαγμένο πουλί, κάνει κύκλους, γύρω

απ’ την αγνή άρνηση των λόφων.- Μα

απροφύλακτο εδώ, στα βουνά της καρδιάς επάνω…»

(Ρ. Μ. Ρίλκε, Ποιήματα, Σ. Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ)

[από το όρος Μερών στο Β. Ισραήλ]

«Σου το ‘πα για τα σύννεφα

Σου το ’πα για το δέντρο το θαλασσινό

Για κάθε κύμα και για τα πουλιά μέσα στα φύλλα

Για του ρόχθου τα βότσαλα

Τα χέρια τα ζεστά και γνώριμα

Για το μάτι που γίνεται πρόσωπο ή τοπίο

Και του δίνει ο ύπνος πάλι το χρώμα τ’ ουρανού του

Για τη νύχτα που την ήπιανε όλη

Για της δημοσιάς την καγκελόπορτα

Για τ’ ανοιχτό παράθυρο για το ξέσκεπο μέτωπο

Σου το ’πα για τους στοχασμούς σου για τα λόγια σου

Κάθε χάδι κάθε πίστη μες στο μέλλον επιβιούν.»

(Ο. Ελύτη, Δεύτερη γραφή, Ίκαρος)

 

[Από το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» της Αθήνας προς το
  «Ben Gurion» στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ]